سلام عزیزم جشن جهانی عشق رو تنها به تو گلم تبریک میگم

دوستت دارم با تمام وجودم

عشق یعنی از خود گذشتن در برابر معشوق

عشق یعنی ایثار

عشق یعنی توانستن برای یک پرواز بلندتر

HAPPY  VALENTINES  DAY  MARYAM

سلام بهونه قشنگ من برای زندگی

آره بازم منم همون دیونه همیشگی

فدای مهربونیات چه میکنی با سرنوشت

دلم واست تنگ شده بود این نامه رو برات نوشت

حال منو اگه بخوای رنگ گلای قالیه

جای نگاهت بدجوری تو صحن چشمام خالیه

ابرا همه پیش منن ٬اینجا هوا پر از غمه

از غصه هام هرچی بگم جون خودت بازم کمه

دیشب دلم گرفته بود رفتم کنار آسمون

فریاد زدم یا تو بیا یا منو پیشت برسون

فدای تو یه وقت شبا بی خوابی خسته ات نکنه

غم غریبی عزیزم سرد و شکسته ات نکنه

چادر شب لطیفتو از روت شبا پس نزنی

تنگ بلور آبتو یه وقت ناغافل نشکنی

اگه واست زحمتی نیست بر سر عهدمون بمون

منم تو رو سپردمت دست خدای مهربون

اینم عکس از رویای خیس که هنوذ که هنوذه ندیدم

فقط با تو

ما که رفتیم تا بعد از عید اگر بار گران بودیمو رفتیم

اگر نا مهربان نیستیمو نبودیم رفتیم

پشت سرم گریه نکنید خواهش میکنم

شگون نداره

 تولد تولد تولدت مبارک  مبارک مبارک تولدت مبارک

بورو شمعارو فوت کن که صد سال زنده باشی

گل من تولدت مبارک تولدت رو با تاخیر تبریک میگم

عزیزم به اندازه تمام کسانی که نمیشناسم دوستت دارم و سبدی از گلهای یاس و پونه با یه

آسمون ستاره تقدیم تو به خاطر تولد زیبایت.

اینم دوتا عکس واسه تولدت کشیدم امیدوارم که خوشت اومده باشه

خنده هايت شادی بخش زندگيم

سلامتيت آرامش وجودم

هرسال وقتی…..(تاریخ تولد)……هزاران شهاب به سمت زمین هجوم میاوردن
از خودم می پرسیدم
چه اتفاقی افتاده که آسمونیا میخوان خودشونو به زمین برسونن؟….
و امسال فهمیدم اونا به پیشواز حضور مسافری میان که  زمینو
با گامهای مهربونش نوازش کرد تا سفرشو از خودش به خدا شروع کنه ….

دعاهايت اميد زندگيم

برای دیدن کامل عکس باید روش کلیک کنی 

دوستان عزیز من فعلآ مریض هستم نمیتونم بهتون سر بزنم

هر وقت به بهبودی رسیدم بهتون سر میزنم 

فرياد

فرياد که از عمر جهان هر نفسي رفت
ديدين که از اين جمع پراکنده کسي رفت
شادي نکن از زادن و شيون مکن از مرگ
ز اين گونه بسي آمد و ز اين گونه بسي رفت

از پيش و پس غافله عمر مينديش
گه پيش روي پيش شد و گه باز پسي رفت
رفتي و فرموش شدي از دل دنيا
چون نالهُ مرغي که ز ياد قفسي رفت
چون نالهُ مرغي که ز ياد قفسي رفت

رفتيو غم آمد به سر جاي تو اي داد
بيداد گري آمد و فرياد رسي رفت
اين عمر سبک سايهُ ما بسته به آهيست
دودي ز سر شمع پريد و نفسي رفت
دودي ز سر شمع پريد و نفسي رفت

                               به مناسبت ورود مريم خانم  به وبلاگ رسميشون                 

اين گوسفند خوشكلو واسشون قرباني ميكنيم

پخ پخ بريدم

 خورديمش تموم شد به شما نرسيد

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــxxxxxـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

   دروغه 

  من ميدونم كه حرفات
  دروغه                    فريبه
  اون              نگاه          قشنگت
فريبه                                    دروغه
تو     ميگفتي      كه     با     من     مي     موني
كه با من مي خوني
قصهء  عشق  و  رويا
تمومش                دروغه
  فريبه  
 د   ر  و  غه
اما            تو           امروز
دستات    تو    دست    يار    غريبه    هست
فردا ميدونم                                      چشمات اسير
چشماي     مستت     دلدار     ديگه     هست
حرفهات ميدونم
همش                فريبه
همش                         دروغه

تو كي نيستي دل من مثل گاهاي پر پره
                                                                                         تو كي نيستي همه جا گريه با من هم سفره
تو كي نيستي با دلم تك و تنها ميشينم
چشماي قشنگ تو لاي ابرها ميبينم                                                                                           
هي ميخوام دست ببرم ابرها رو پاره كنم
                                                                                        تا صحر نگات كنم غمامو چاره كنم
تو كه نيستي خونه عمريست توي قاب خاليه
هنوذم جاي پاهات روي گلهاي قاليه                                                                                             
تو كه رفتي آينه عشق من شكستو
                                                                                          شب اومد خورشيدمو پشت كوه قصه برد
يادمه اون شب سرد اون شب پر غم و درد
واسه هم كور ميشديم آسمون گريه ميكرد                                                                                            

اگه تا روز قيامت                                                             
داشتنت نباشه قسمت
                                                                  چشم به راه تو ميمونم
با دلي پر از صداقت
اگه با اشكهاي گرمم                                                                
دل سنگ برام بسوزه
                                                                  اگه جسم من بپوسه
بعد از دنياي دو روزه
اگه نقش قصه ها شي                                                                   
بري روي قله ها شي
                                                                        بري و از من جدا شي
اگه باشي و نباشي
من فقط عاشقت هستم                                                                   
من همين و قلب خسته ام
                                                                        اين تويي كه ميپرستم
سر سپرده تو هستم

اگه جاي تو به اين دل
               تموم دنيا رو ببخشن
                     ميگذرم از هر چه دارم
                                اگه باشي عاشق من
                                      اگه زنجيره به پاهام
                                            اگه قفلم اگه صد بند
                                          ميرسم هرجا كه هستي
                                         به تو و عشق تو سوگند
                                           اگه باشي تاجي بر سر
                                         يا كه از زره اي كمتر
                                       دل من داغ تو داره
                                      تا ابد تا روز آخر
                           من فقط عاشقت هستم
               من همين و قلب خسته ام
           اين تويي كه ميپرستم
سر سپرده تو هستم

اگي با يه بند تب دار           بشم از عشق تو بيمار

يا وجود عاشقم رو                  ببرم تا چوبه ي دار

اگه زندگيم فنا شه                           طعمه خشم خدا شه

يا كه در حسرت عشقت                                   روحم از بدن جدا شه   

        اگه قلبمو شكستي                                         رفتي و از من گسستي  

مهربون يا خود پرستي                                    هر چه هر كه هستي

    من فقط عاشقت هستم                      من همين و قلب خسته ام

اين تويي كه ميپرستم         تو بتي من بت پرستم

دلیجان عشق

ميگم مسافرم                                                                                       
دايجان عشقمو ساختم                                                                  
ميگي تنها نرو                                                           
دلو به دلواپسي باختم                                      
ميگي همسفرو                               
از جنس پاك عشق و نورن   
اميد و آرزوهاي منن
  سنگ سبورن
                  تو كه درد جدايي از
                               وطن رو خوب ميدوني
                                       دلم ميخواد كه با من
                                                 اين لالايي رو بخوني
                                                              كه دليجان سفرت خوش
                                                                         برو روز و شبت خوش
                                                                                      تپشهاي دلم پشت و پناهت
                                                                                          برو عاغبتت خوش 

نگو تنها نرو
تنها    كه    نيستم
دلم  روحم  اميد  و  آرزوهام  همه  هستن
همان  احساس  هاي  شكننده
كه  در  دست  زمانه  نشكستن
تورو قسم ميدم  منو  دعا كن
واسه   رسيدنم   خدا   خداكن
ميرم   دريا   كنار  مو   ببينم
واست    يه    موج    از    دريا    ميچينم
ميارم    روح    تشنهء    تورو    سير    آب    ببينم
ميخوام    برم    نميخوام    وطنو    تو    خواب    ببينم
دليجان  سفرت  خوش
برو   روز   و   شبت   خوش
تپشهاي      دلم     پشت    و    پناهت
برو                    عاغبتت                    خوش 

                خيلي وقته كه به خوابم نمياي
                    تويي كي تموم دنياي مني
                  ديگه شعرهاي منو نميخوني
                    تويي كه تنها دليل بودني
                  خيلي وقته كه صداي پاي تو
          اين سكوت كهنه رو نميشكنه
      بعد از انگاري تنهايي داره
   به دلم رنگ زمستون ميزنه
 تو كه نيستي آسمون واسه گلها
          قطره باروني نمي باره ديگه
        تو كه نيستي مهربونيت ديگه نيست
                  تو شبام هيچ كسي قصه نميگه
                          نميخوام باور كنم كه تو دلت
                      واسه من جايي نداري مهربون
              بستمه غربت تاخ اين قفس
    قلبمو ديگه به آتيش نكشون
نزار شونه هام تو دست بي كسي
بي تو تا هميشه تنها بمونه
راز پر كشيدن رو از اين قفس
غير تو آخه كسي نميدونه 

جادوي سكوت              

من سكوت خويش را گم كردع ام
گم شده ام در اين هياهو گم شده ام
من كه خود افسانه ميپرداختم
عاغبت افسانه مردم شده ام
عاغبت افسانه مردم شده ام

اي سكوت اي مادر فريادها
ساز جانم از تو پر آوازه بود
تا در آغوش تو راهي داشتم
جان شراب كهنه شعرم تازه بود
جان شراب كهنه شعرم تازه بود

در پناهت برگ و بار من شكفت
تو مرا بردي به شهر يادها
تا در آغوش تو راهي داشتم
جان شراب كهنه شعرم تازه بود
جان شراب كهنه شعرم تازه بود 

برگ خزان

به رهي ديدم بر خزان          
           پژمرده ز بيداد زمان چون پيك بلا بود
   چو ز گلشن رو كرده نهان   
                   در ره گذرش باد خزان چون پيك بلا بود
       اي برگ سطم ديده ي پاييزي
        آخر تو ز گلشن ز چه بگريزي
        روزي تو هم آغوش گلي بودي
      دل داده و مدهوش گلي بودي
          اي عاشق شيدا دل داده ي رسوا
گويمت چرا فسرده ام   
در گل نه صفايي         
باشد نه وفايي         
جز سطم ز دل نبرده ام
 آآآآآآآه
بار غمش در دل بنشاندم
در ره او من جان بفشاندم
تا شد نو گل گلشن ديده چمن
رفت آن گل من از دست      
با خار و خسي بنشست       
من ماندم و صد خار سطم     
اين پيكر بي جان               
اي تازه گل گلشن              
پژمرده شوي چون من           
هر برگ تو افتد به رهي             
پژمرده و لرزان                                       

اشك مهتاب                    

به من گفتي كه دل دريل كن اي دوست
همه درياها از آن ما كن اي دوست
دلم دريا شد و دادم به دستت
مكش دريا به خون پروا كن اي دوست

 كنار چشمه اي بوديم در خواب                                                     
تو با جامي ربودي ما را از آب
                                                   چو نوشيديم از آن جام گوارا
تو نيلوفر شدي من اشك مهتاب
تو نيلوفر شدي من اشك مهتاب                                                   

 تن بيشه پر از مهتاب امشب
پلنگ كوهها در خوابه امشب
به عاشقي دلي سامون گرفته
دل من در طنم بي تاب امشب
دل من در طنم بي تاب امشب 

 لب خاموش  

نشود            فاش كسي آنچه ميان منو توست
تا اشارات              نظر نامه رسان منو توست
گوش كن با             لب خاموش سخن ميگويم
پاسخم گو به نگاهي           كه زبان منو توست
روزگاري شد و كس             مرد ره عشق نديد
حاليان چشم جهاني نگران               منو توست
گرچه در خلوت راز دل               ما كس نرسيد
همه جا ضمضمه              عشق نهان منو توست
گوش كن با                لب خاموش سخن ميگويم
پاسخم گو به نگاهي              كه زبان منو توست
نقش ما گو نه نگارند                   به ديباچه عقل
هر كجا نامه عشق است نشان              منو توست
اين همه قصه فردوس و تمناي                   بهشت
گفت گويي و خيالي ز جهان                  منو توست
سايه ز آتش كدهْ ماست                     فروغ مَهُ مِه
وَه از اين آتش روشن كه             به جان منو توست
گوش كن با لب                    خاموش سخن ميگويم
پاسخم گو به                  نگاهي كه زبان منو توست

روزي كه ميگفتي
من با تو ميمانم
روزي كه دانستي
من بي تو ميميرم
روزي كه با عشقت
بستي به زنجيرم
بازنده من بودم
اين بوده تقديرم
باور نميكردم
هرگز جدايي را
آن آمدن با عشق
اين بي وفايي را
عاشق نبودي تو
من عاشقت بودم
در قبله گاه عشق
بودي تو معبودم
آرامو آسوده
در خواب خوش بودي
يك لحظه من بي تو
هرگز نياسودم 

قصه عشق

دل من اسير و جادو شده
توي آسمون عشقم ستاره بارون شده
عزيز من گل من
نگاه تو از اول
نشسته تو دل من
نداذم از تو بهتر
ديگه غمي ندارم
وقتي تو رو دارم
با تو دلبر زيبا
سرو پا بي قرارم
وقتي تو رو دارم
هزار خاطره دارم
اگه تو بموني
بهشت روزگارم
گلم توي دلم لونه كردي
منو با اون ناز و ادات ديونه كردي
ميخوام برم قربون اون قد و بالا رو
گفتم شايد بدوني
از تو چشام بخوني
تويي همون رازي كه توي دلم مي موني
صدات صداي عشقه چشماي جادو داري
وقتي نگام ميكني دل منو ميبري
تو بهترين قشنگترين اي نازنينم
تويي تو خشكلا تكي برات مي مي رم

! نظر یادتون نره !